چند‌شکلی تک‌نوکلئوتیدی ناحیه پروموتور ژن ‏TFAM‏ و ارتباط آن با صفات رشد در ‏گاو سیستانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل

2 استادیار ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل.

3 استادیار ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشگاه زابل

چکیده

گاو سیستانی نژاد گوشتی و از ذخایر ژنتیکی با‌ارزش کشور است که از لحاظ تولید گوشت، کمیت و ‏کیفیت لاشه و بازده غذایی مناسب است. در پژوهش حاضر‎ ‎به‎ ‎منظور‎ ‎بررسی‎ ‎چند‌شکلی ژن ‏TFAM‏ ‏‏(‏Mitochondrial transcription factor A‏) با استفاده از ‏PCR-RFLP، از 150 رأس‏ گاو سیستانی به‎ ‎صورت‎ ‎تصادفی‎ ‎و‎ ‎انفرادی خونگیری از ورید گردنی انجام گرفت. سپس نمونه‌‌های‎ ‎خون‎ ‎دام‌ها‎ ‎با‎ ‎روش ‏شستشوی نمکی بهینه شده استخراج‎ ‎وکیفیت‎ ‎آنها با الکتروفورز ژل آگارز 1 درصد بررسی گردید. ناحیه ‏پروموتور جایگاه ‏TFAM‏ به طول ‏bp‏801 با روشPCR ‎‏ تکثیر و محصول ‏PCR‏ توسط آنزیمBsuRI ‎‏ برش‎ ‎داده‎ ‎شد. محصولات‎ ‎هضم‎ ‎شده‎ ‎توسط‎ ‎الکتروفورز‎ ‎با‎ ‎ژل‎ ‎آگارز‎ ‎‏3 درصد و‎ ‎رنگ‎ ‎آمیزی‎ ‎اتیدیوم‎ ‎بروماید ‏نمایان‌سازی گردید. با توجه به این که آنزیم برشی مذکور در قطعه تکثیر شده دارای چندین سایت برشی ‏می‌باشد، نتایج‎ ‎الگوی هضمی در حیوانات هموزیگوت (‏AA‏) سه باند با اندازه 152، 187 و 462‏‎ ‎جفت باز، ‏در حیوانات هموزیگوت (‏CC‏) چهار باند با اندازه 83، 104، 152 و 462 جفت باز و نهایتاً‏ در حیوانات ‏هتروزیگوت (‏AC‏) پنچ باند با اندازه‌های 83، 104، 152، 187 و 462 جفت باز مشاهده گردید. داده‌های‎ ‎آماری‎ ‎با‎ ‎استفاده نرم‎ ‎افزار ‏POPGENE3.2‎‏ مورد‎ ‎تجزیه‎ ‎و‎ ‎تحلیل‎ ‎قرار‎ ‎گرفت. جمعیت‎ ‎در جایگاه ‏TFAM‏ ‏انحراف از تعادل هاردی-‏‎ ‎واینبرگ را نشان داد(05/0>‏P‏). شاخص‎ ‎شانون(‏I‏)،‎ ‎شاخص‎ ‎نئی،‎ ‎هتروزیگوسیتی‏‎ ‎مشاهده‎ ‎شده‎ ‎و‎ ‎هتروزیگوسیتی‏‎ ‎مورد‎ ‎انتظار‎ ‎به‎ ‎ترتیب، 69، 49، 37، 50 درصد محاسبه‎ ‎شد. در مطالعه حاضر ‏ارتباط معنی‌داری بین ژنوتیپ‌های گاو سیستانی در جایگاه ژنTFAM ‎‏ با صفات رشد مشاهده نشد‎.‎

کلیدواژه‌ها


بیرجندی، م. ر. (1376). بررسی وضعیت پرورش و تعیین توان تولید شیر و خصوصیات شیرواری گاو سیستانی در منطقه سیستان. چکیده طرح­های تحقیقاتی وزارت جهاد سازندگی (جلد دوم). ص 368-370. وزارت جهاد سازندگی.

Ahmetov,  I. I., Popov D. V., Missina S. S., Vinogradova O. L. and Rogozkin V. A. (2010). Association of Mitochondrial Transcription Factor (TFAM) gene polymorphism with physical performance in Athletes. Human Physiology. 36: 229–233.

Amaral A., Ramalho-Santos J. and John J. C. (2007). The expression of polymerase gamma and mitochondrial transcription factor A and the regulation of mitochondrial DNA content in mature human sperm. Human Reproduction. 22: 1585-1596.

Ayres D. R., Souza F. R. P., Mercadante M. E. Z., Fonseca L. F. S., Tonhati H., Cyrillo J. N. S. G., Bonilha S. F. M. and Albuquerque  L. G. (2010). Evaluation of TFAM and FABP4 gene polymorphisms in three lines of Nellore cattle selected for growth. Genetics and Molecular Research. 9:2050-2059.

Beltinger C., Fulda S., Kammertoens T., Uckert A. and Debatin K. M. (2000). Mitochondrial Amplification of Death Signals Determines Thymidine Kinase. Ganciclovir-triggered Activation of Apoptosis. 60:3212-3217.

Botstein D., White R. L., Skolnick M. and Davis R. W. (1980). Construction of a genetic-linkage map using restriction fragment length polymorphisms. American Journal of Human Genetic. 32: 314-331.

Chan D. C., Ngo H. B. and Kaiser J. T. (2012). TFAM, a mitochondrial transcription and packaging factor, imposes a U-turn on mitochondrial DNA. Nature Structure Molecular Biology.18: 1290-1296.

Clayton D. A. (2000). Transcription and replication of mitochondrial DNA. Human Reproduction.15: 11-17.

Dimauro S. and Schon E. A. (2001). Mitochondrial DNA genetic pandoras. American Journal of Medical Science. 16: 103-116.

Fisher R. P. and Clayton D. A. (1988). Purification and characterization of human mitochondrial transcription factor 1. Molecular Cell Biology. 8: 3496-509.

Jiang Z., Kunej T., Michal J. J., Gaskins C. T., Reeves J. J., Busboom J. R., Dove P. and Wright-RW J. R. (2005). Significant associations of the mitochondrial transcription factor A promoter polymorphisms with marbling and subcutaneous fat depth in Wagyu x Limousin F2 crosses. Biochemical Biophysical Research Communication. 334: 516-523.

Jothi M. P. (2008). Genetic distance and phylogenic inference. Course notes, University of Putra, Malaysia.

Kaplanová K., Dvořák J. and Urban T. (2009). Association of single nucleotid polymorphisms in TG, LEP and TFAM genes with carcass traits cross-breed cattle. Biologie Zivacichu. 4: 647-651.

Kunej T., Wu X. L., Michal J. J., Berlic T. M. Jiang Z. and Dovc P. (2009). The Porcine Mitochondrial Transcription Factor a Gene: Molecular Characterization, Radiation Hybrid Mapping and Genetic Diversity among 12 Pig Breeds. American Journal of Animal and Veterinary Science. 7: 129-135.

SAS Institute Inc, Statistics.(System for Mixed Models. (2009). SAS Institute Inc., Cary. NC. USA. sasdof@wnt.sas.com.

Wilson D. E., Rouse G. H., Graser G. H. and Amim V. (1998). Prediction of carcass traits using live animal ultrasound. In: Beef Research Report. Amsterdam Iowa State University, 7: 1-7.

Woodward B. (2008). Polymorphisms in mitochondrial transcription factor A (“TFAM”) gene and their associations with carcass traits. Patent Application Publication. 56: 1-56.

Yeh F. C., Yang R. C. and Boyle T. (1999). Popgene version 1.31. Microsoft window-based freeware for population genetic analysis. University of Alberta and Centre for International Forestry Research. In Water Catchments Systems. 416-432 pp.