تأثیر دو نوع افزودنی میکروبی بر خصوصیات ظاهری، ترکیبات شیمیایی و آزمون گاز سیلاژ علوفه تریتیکاله

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد پژوهشی، بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ‌ایران.

2 عضو هیأت علمی، بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ‌ایران.

3 دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

4 کارشناس ارشد پژوهشی، بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران.

5 عضو هیأت علمی، بخش تحقیقات تهیه و اصلاح نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران.

چکیده

تریتیکاله یک غله هیبرید مشتق از تلاقی گندم با چاودار است. در مناطقی که آب و خاک به عنوان عوامل محدود کننده برای رشد گیاه باشند، از سیلاژ تریتیکاله می‌توان به عنوان جایگزین مناسبی برای سیلاژ ذرت استفاده نمود. این مطالعه به منظور بررسی اثر افزودنی میکروبی بر خصوصیات ظاهری، ترکیبات شیمیایی و آزمون گاز سیلاژ علوفه تریتیکاله، در قالب یک طرح آماری کاملاً تصادفی با 3 تیمار و 5 تکرار انجام شد. تیمارها شامل: سیلاژ تریتیکاله بدون تلقیح باکتری (شاهد)، سیلاژ تریتیکاله با تلقیح باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم و سیلاژ تریتیکاله با تلقیح باکتری‌های انتروکوکوس فاسیوم، لاکتوباسیلوس برویس و لاکتوباسیلوس پلانتاروم بودند. ماده خشک، پروتئین خام، pH، آزمون تولید گاز، نیتروژن آمونیاکی، نیتروژن کل، میزان پساب و آزمون حسی سیلاژها تعیین شد. میانگین ماده خشک، پروتئین خام، نیتروژن کل، میزان پساب، خصوصیات ظاهری، میزان گاز تولیدی در زمان‌ 96 ساعت وفراسنجه‌های تولید گاز (B, C) در گروه‌های آزمایشی اختلاف معنی‌داری نشان ندادند (05/0P>). همچنین، میانگین pH سیلاژهایی که در تهیه آن‌ها از افزودنی میکروبی استفاده شده بود به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0P<). ضایعات ماده خشک گروه آزمایشی که در آن از باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم استفاده گردید به طور معنی‌داری کمتر از گروه‌های آزمایشی دیگر بود (05/0P<). می‌توان نتیجه گرفت سیلاژهای تریتیکاله که دارای تنها باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم بودند در مقایسه با سیلاژهای دیگر به دلیل کمتر بودن ضایعات ماده خشک بهتر بودند.

کلیدواژه‌ها


حسن آبادی، ا. و خلجی، س. (1387). تغذیه و منابع غذایی طیور (ترکیبات و ارزش غذایی خوراک) (ترجمه). انتشارات دانشگاه زنجان. ص. 528.

جعفری خورشیدی، ک. و خادمی شورمستی، د. (1387). تغذیه دام کاربردی: خوراک و خوراک دادن. انتشارات علم کشاورزی ایران. ص. 556.

علیخانی، م.، اسدی الموتی، ع.، قربانی، غ. ر. و صادقی، ن.( 1384). اثر ملاس، اوره و تلقیح باکتریایی بر ترکیب شیمیایی و تجزیه پذیری ماده خشک آفتاب گردان سیلو شده. علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی. سال نهم، شماره 3 ، ص ص. 171- 182 .  

فضائلی، ح.، حاجیلری، د.، یزدانی، ا.ر.، زره داران، س. و مهاجر، م. (1390). مقایسه سطوح مختلف جایگزینی سیلاژ ذرت با سیلاژ تریتیکاله در جیره غذایی بره های نر زل در حال رشد. نشریه پژوهش‌های علوم دامی. جلد21، شماره 3. ص ص. 55-43.

کوچه لقمانی، م.، فروغی، ع.ر.، قدرت نما، ا. و طهماسبی، ع.م. ( 1387). بررسی اثرات جایگزینی سیلاژ تریتیکاله فرآوری شده با افزودنی میکروبی و ملاس با سیلاژ ذرت بر عملکردگوساله های نر پرواری. سومین کنگره علوم دامی کشور.

نیکپور تهرانی، م.، شماع، ع.م. و ساعدی، ه.( 1371). غذاهای دام و طیور و روش‌های نگهداری آنها (جلد دوم). انتشارات دانشگاه تهران. ص. 202.

Adesoji, A.T., Ogunjobi, A.A., Ezekiel Fagade, O. and Jacob Babayemi, O. (2010). Effect of Lactobacillus plantarum starter culture on the microbial succession, chemical composition, aerobic stability and acceptability by ruminant of fermented Panicum maximum grass. AU Journal of Technology.14: 1-24.

Aguilar-Lopez, E.Y., Borquez, J.L.,Domínguez, I.A., Morales-Osorio, A., Gutiérrez-Martínez, M.G. and González-Ronquillo, M. (2013). Forage yield, chemical composition and in vitro gas production of triticale (X Triticosecalewittmack) and barley (Hordeumvulgare) associated with common vetch (Vicia sativa) preserved as hay or Silage. Journal of Agricultural Science. 5(2):227-238.

AlGiGek, A. and Ozkan, K. (1997). Die silagen der silagenqualitat mit phisiklischen und chemischen methoden. Tiirkiye I. Silaj Kongresi Bildirileri. 241-246.

AOAC (Association of Official Analytical Chemist) Official Methods of Analysis, Association of Official Analytical Chemists. (1990). 15th Ed. Gaithersburg, USA: AOAC Press.

Broderick, G.A., Kang, J.H. 1980.Automated simultaneous determination of ammonia and total amino acids in ruminal fluid and in vitro media. Journal of Dairy Science 63: 64-75.

Bumbieris Junior, V.H., Jobim, C.C., Emile, J.C., Roman, J. and Silva, M.S. (2010). Aerobic stability of triticale silage in single culture or in mixtures with oat and/or legumes. Revista Brasileira de Zootecnia. 39: 2349-2356.

Collar C. and Aksland, C. (2001). Harvest stage effects on yield and quality of winter forage. In: Proceeding of 31st California Alfalfa Symposium. Davis (CA). California. USA. 11-13.

Duniere, L., Sindou, J.,  Chaucheyras-Durand, F., Chevallier, I.  and Thevenot-Sergentet, D. (2013). Silage processing and strategies to prevent persistence of undesirable microorganisms. Animal Feed Science and Technology. 182:1–15.

Jatkauskas, J., and Vrotniakiene, V. (2011). The effects of silage inoculants on the fermentation and aerobic stability of legume-grass silage. Zemdirbyste-Agriculture. 98(4): 20.

Kaldmae, H., Olt, A., Ots, M., Kart, O. and Songisepp, E. (2007). Effect of biological additive on fermentation and nutritive value of red clover-timothy silage. Agraarteadus.18 (1):914.

McCartney, D.H. and Vaage, A.S. (1994). Comparative yield and feeding value of barley, oat and triticale silage. Canadian Journal of Animal Science. 74: 91-96.

Neres, M.A., Hermes Regina, P., Paulo Ames, J., Maximilliane Alavarse, Z., Castagnara Dalazen, D. and Souza, Cristine de, L. (2014). Use of additives and pre-wilting in Tifton 85 Bermuda grass silage production. Ciência e Agrotecnologia. 38(1):85-93.

Menke K.H. and Steingass H. (1988). Estimation of the energetic feed value obtained from chemical analysis and in vitro gas production using rumen fluid. In: Animal Research and Development. 28: 7-55.

Oelke, E.A., E.S. Oplinger, and M.A. Brinkman. (1989). “Triticale.” Alternative Field Crops Manual. Retrieved 2011. (http://www.hort.purdue.edu/newcrop/afcm/triticale.html).

O'Kiely, P. (2011). Intake, growth and feed conversion efficiency of finishing beef cattle offered diets based on triticale, maize or grass silages, or ad libitum concentrates. Irish Journal of Agricultural and Food Research. 50:189-207.

Ozduven, M.L., KiursunOnal, Z. and Koc, F. (2010). The Effects of bacterial inoculants and/or enzymes on the fermentation, aerobic stability and in vitro dry and organic matter digestibility characteristics of triticale silages. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi. 16 (5): 751-756.

 Phanchung. (2011). The integration of whole crop cereal silage into pasture-based dairy systems. PhD thesis, Melbourne School of Land and Environment - Agriculture and Food Systems, The University of Melbourne. p. 254.  

Qrskov, E.R and McDonald, P. (1979). The estimation of protein digestibility in the rumen from incubation measurements weighed according to rate of passage. Journal of Agricultural Science. 92: 499-503.

Sheperd AC, Kung L. (1996). An enzyme additive for corn silage: Effects on silage composition and animal performance. Journal of Dairy Science.79:1760-1766.

Wilkinson, J.M.  (2005). In: Silage. Part 6: Assessing silage quality. Chapter 19: Analysis and clinical assessment of silage. Ed. Wilkinson, J.M., Chalcombe Publications, UK. pp:198-208.

Zhang, J., S, Kumai, 2000. Effluent and aerobic stability of cellulase and LAB-treated silage of napier grass (Pennisetum purpureum Schum). Asian Aust. J. Anim. Sci. vol. 13. No. 8. 1063-1067.