مقایسه اثر منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی روی بر عملکرد مرغ تخمگذار مسن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

این آزمایش جهت بررسی اثرات اشکال مختلف مکمل روی شامل منابع آلی، غیر آلی و هیدروکسی، بر عملکرد تولیدی و خصوصیات کیفی تخم‌مرغ، به مدت 8 هفته (65 تا 73 هفتگی) انجام شد. به این منظور 288 قطعه مرغ تخم‌گذار های‌لاین (36-W) درقالب طرح کاملا تصادفی، با 6 تیمار و 4 تکرار (12 پرنده در هر تکرار) به کار گرفته شد. تیمارهای آزمایشی شامل، 1- شاهد (بدون مکمل روی)، 2- جیره شاهد + 70 میلی‌گرم سولفات روی، 3- جیره شاهد + 70 میلی‌گرم کمپلکس روی-متیونین در کیلوگرم جیره و تیمارهای 4، 5 و 6 به ترتیب شامل جیره شاهد بعلاوه سه سطح 50، 70 و 90 میلی‌گرم هیدروکسی کلرید روی بود. همه تیمارهای آزمایشی سبب بهبود ضریب تبدیل خوراک و افزایش مقاومت پوسته تخم‌مرغ (در طول آزمایش)، وزن تخم‌مرغ (هفته هشتم)، شاخص زرده و واحد هاو (هفته ششم و هشتم ) نسبت به گروه شاهد شدند. منابع آلی روی سبب افزایش معنی‌دار )05/0>(P درصد پوسته تخم‌مرغ، میزان روی در خون و استخوان درشت نی، آلبومین خون و تیترآنتی‌بادی علیه بیماری نیوکاسل در مقایسه با شاهد شدند. سولفات روی تنها سبب افزایش سطح روی در خون شد. هیچیک از منابع روی تغییری در سطح مصرف خوراک، میزان تولید، وزن مخصوص، ضخامت پوسته تخم‌مرغ و شاخص شکل ایجاد نکردند. نتایج این آزمایش نشان داد که 50 میلی‌گرم هیدروکسی کلرید روی می‌تواند جانشین 70 میلی‌گرم سولفات روی یا کمپلکس روی-متیونین در جیره مرغان تخم‌گذار مسن شود.

کلیدواژه‌ها