اثرات مخمر ساکارومایسیس، سبوس گندم و پوسته سویا بر کیفیت و ماندگاری گوشت در جوجه‌های گوشتی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

3 استاد پژوهشی، مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

چکیده

به منظور تعیین اثر پلی ساکاریدهای دیواره سلولی مواد خوراکی بر کیفیت و ماندگاری گوشت جوجه‌های گوشتی، آزمایشی با تعداد 420 قطعه جوجه یکروزه (مخلوط دو جنس) سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی، با 7 تیمار آزمایشی و 6 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار انجام گردید. تیمارهای آزمایشی عبارتند از: جیره پایه، جیره پایه + 1/0 درصد مخمر ساکارومایسیس سرویزیه، جیره پایه + 2/0 درصد مخمر، جیره پایه + 5 درصد سبوس گندم، جیره پایه + 10 درصد سبوس، جیره پایه + 3 درصد پوسته سویا، جیره پایه + 6 درصد پوسته، می‌باشد. گیری شد. نتایج آزمایش نشان داد، که نگهداری گوشت سینه پس از کشتار، بیشترین میزان pH در تمامی زمان‌ها و برای مالون دی‌آلدئید در 24 ساعت پس از کشتار مربوط به تیمار حاوی 6 درصد پوسته سویا بود (05/ 0P<). بیشترین مقدار مالون دی‌آلدئید، ماده خشک و ظرفیت نگهداری آب در ساعات 48 و 72 پس از کشتار مربوط به تیمار 5 درصد سبوس گندم می‌باشد (05/0P<). تیمار 3 درصد پوسته سویا در 24 و 72 ساعت بیشترین میزان مالون دی‌آلدئید و ازت آزاد را نسبت به دیگر تیمارها نشان داد (05/0P<). تیمار 10 درصد سبوس گندم و 6 درصد پوسته سویا بالاترین میزان ظرفیت نگهداری آب در زمان 72 ساعت را به خود اختصاص دادند (05/0P<). نتایج آزمایش نشان داد که پلی ساکاریدهای دیواره سلولی مخمر سبب کاهش pH، مالون دی‌آلدئید و ازت آزاد نسبت به سایر منابع سبوس گندم و پوسته سویا گردید.

کلیدواژه‌ها